فرهنگی،سیاسی و اجتماعی
كارآفريني، واژهاي است نو كه از معني كلمهاش نميتوان به مفهوم واقعي آن پي برد. اين واژه به جاي كلمه «Entrepreneurship» بكار ميرود كه در اصل از كلمة فرانسوي (Entreprender) به معناي «متعهد شدن» نشأت گرفته است. بنا بر تعريف واژهنامه «وبستر» كارآفرين كسي است كه متعهد ميشود مخاطره يك فعاليت اقتصادي را سازماندهي، اداره و تقبل نمايد.
طي دهههاي اخير، استراتژيهاي عمده كشورهاي پيشرفته بر اساس تحولات سياسي، اقتصادي، اجتماعي و تكنولوژيكي، بوقوع پيوسته و گرايشهاي جديد با تأكيد بر منافع ملي، بينالمللي و درنظر گرفتن شرايط جهاني، جانشين گرايشهاي قديمي كه صرفاً منافع ملي را مورد توجه داشتند شده است.
حضور فراگير فناوري در زندگي انسان مدرن امروزي موجب بروز تغيير و تحولات محتوايي در شيوه نگرش او در جهان هستي شده است. امروز جامعهشناسان از شكلگيري جامعه خبر ميدهند كه مرزهاي آن را «اطلاعات» و ميزان دسترسي شهروندان به اطلاعات مشخص ميكند. به ديگر سخن جوامع مختلف نه براساس منابع غني انرژي يا سرمايههاي صنعتي و حتي نيروي كارارزان، بلكه با معيار توليد دانش و منابع انساني متخصص، رتبهبندي شده و ميزان تسلط آنها بر جهان تعيين ميشود.
پژوهش به عنوان يك مسئله حياتي، نيروي محركه پيشرفت فناوري وتوسعه پايدار و رسيدن به رفاه اجتماعي و استقلال واقعي است. سرمايهگذاري در پژوهش سازنده و متناسب با نيازهاي كشور، گذرگاه اصلي توسعه پايدار و عامل محوري پيشرفت است.
